Yapay zeka (AI) ajanları, web’in yeni kitlesi haline geliyor. Google, Arama'ya ajan görevlerini entegre ederken, botlar artık insanlardan daha fazla web ziyareti gerçekleştiriyor. Salesforce, satışların %20'sinin ajanlardan geldiğini belirtirken, şirketlerin %60'ı canlı üretimde ajan kullanıyor ve her 4 şirketten 3'ü AI ajanlarına yatırım yapıyor. Peki B2B siteleri bu ajan ziyaretçilere ne kadar hazır? David Kaufman ile yaptığımız ortak çalışmada, ajanların web sitelerini nasıl taradığını ve nerede takıldığını analiz ettik. Sonuç: Çoğu site ajana hazır, ancak kritik bir kırılma noktası var.
Ajanlar web sitelerini insanlar gibi okumaz. Bir görev alır, web'de arar, sayfaları getirir, gerçekleri çıkarır ve kullandıkları kaynakları belirtir. Bir sayfa insanı ikna edebilir ama eğer gerçekler bulması zor (opaklık), getirmesi zor (makine okunabilirliği) veya alıntılaması zor (erişim sürtünmesi) ise ajanda başarısız olur. AI ajanları web sitelerini showroomdan barkoda dönüştürüyor. Araştırmamızda, ajanın resmi siteyi kendi başına bulmasını sağladık (ana sayfa linki vermedik) ve 100 B2B ürünü için üç alıcı görevi verdik: fiyatlandırma/özellikler, entegrasyonlar ve güvenlik/uyum. Her görevi beş kez çalıştırarak LLM'lerin olasılıksal doğasının etkisini ölçtük.
Fiyatlandırma, birinci taraf siteleri en çok zorlayan alan. Potansiyel müşteri fiyata baktığında gezinmeyi bırakıp karşılaştırmaya başlar; bu yüksek alıcı niyeti ve huninin dibidir. Fiyatlandırma sayfaları üç 'isteği' dengelemelidir: Şirketler fiyat açıklamasını kontrol etmek ister, alıcılar hızlı karşılaştırma ister, ajanlar ise net, getirilebilir ve alıntılanabilir gerçekler ister. AI ajanları fiyatlandırmayı alırken güvenlik veya entegrasyonlardan çok daha fazla takılır. Fiyatlandırma/özellikler için birinci taraf yanıt oranı %79, alıntı payı %84 iken, entegrasyonlarda %93 ve %99, güvenlikte %92 ve %99. Fiyatlandırma/özellikler tüm üçüncü taraf alıntılarının %77'sini oluşturdu.
Sistem Güvenliği
Fiyat gizleme sorunun sadece yarısı. Fiyatları gizlemek ajanları başka yerlere bakmaya zorlar, ancak yayınlanan fiyatlar da sorunu tam çözmez. Gerçek fiyat açıklamayan satıcılarda, çalıştırmaların %45'i en az bir üçüncü taraf kaynağa atıfta bulundu. Kalan %55 birinci taraf alıntılarda kaldı, genellikle satıcının iletişime geçilmesini istediğini veya somut fiyat yayınlamadığını belirtti. Sayısal kamu fiyatı gösteren satıcılarda bile çalıştırmaların %18'inde ajanlar en az bir üçüncü taraf kaynağa atıfta bulundu. Bu, fiyat sayfada olsa bile ajanın çıkarmasının, güvenmesinin veya temizce alıntılamasının zor olabileceğini gösteriyor.
Ajanlar üç nedenden dolayı başarısız olur: opaklık, makine okunabilirliği ve erişim sürtünmesi. Opaklık, markanın fiyatı kamuya açıklamaması veya belirsiz paketlemesidir; bu, ajanların üçüncü taraflara yönelmesine neden olur. Makine okunabilirliği, fiyat var olsa bile ajanın güvenle çıkaramamasıdır; sayfa yapısı, JavaScript, hesap makineleri, geçişler, ekran görüntüleri, PDF'ler veya belirsiz tablolar nedeniyle başarısız olur. Erişim sürtünmesi, ajanın getirme hataları, hız sınırları, engelleme veya ulaşılamaz sayfalarla karşılaşmasıdır; tüm çalıştırmaların sadece %7'sinde görülse de, fiyatlandırma çalıştırmalarında üçüncü taraf yönelimini %77'ye çıkarır. Hataların maliyeti (token, web araması, getirme, süre) 90. yüzdelik ile 10. yüzdelik arasında 4.4 kat fark eder.
Yedek web karmaşıktır. Ajanlar üç başarısızlık modu nedeniyle birinci taraftan üçüncü tarafa yöneldiğinde, en büyük risk üçüncü taraf bilgilerinin düzensiz ve kontrolünüz dışında olmasıdır. Ajanlar tek bir temiz kaynak kategorisine değil, açıklayıcılar, dizinler, uygulama mağazaları gibi karışık bir web'den fiyatı yeniden oluşturur. Sonuç: B2B siteleri, ajanların ihtiyaç duyduğu netliği sağlamazsa, marka mesajı ve fiyatlandırma stratejisi üçüncü tarafların elinde şekillenir.
Kaynak: searchengineland.com
