2026 yılında JavaScript dünyasında Next.js, full-stack framework denince akla gelen ilk isim. İş ilanları, yapay zeka araçları ve konferanslar React Server Components etrafında dönüyor. Ancak bu tablonun gözden kaçan bir parçası var: Son iki yılda Nuxt, sessiz sedasız en iyi tasarlanmış full-stack framework'lerden biri haline geldi. Temmuz 2025'te çıkan Nuxt 4 ile şu an v4.4.x sürümünde olan proje, yeni Nitro v3 motoruyla Nuxt 5'i de pistte bekliyor. Eğer Nuxt'a en son v2'den v3'e geçiş döneminde, her şeyin kırıldığı ve migration rehberinin kitap gibi olduğu zamanlarda baktıysanız, bugün karşınızda bambaşka bir framework var.
Nuxt'ı bir arada tutan iki temel fikir var. İlki, Rails'ten aşina olduğumuz 'konvansiyon üzerine yapılandırma' yaklaşımı. Bir router kurmanız gerekmez; dosyaları app/pages/ klasörüne koyarsınız. Component'leri import etmezsiniz; app/components/ klasörüne atar ve ismen referans alırsınız. ref, computed veya kendi composable'larınızı import etmeniz gerekmez; tipleriyle birlikte otomatik olarak import edilirler. Framework, dosyaların nereye gideceği konusunda net bir fikre sahiptir ve bir kez alıştığınızda, altyapıyla uğraşmayı bırakırsınız.
İkinci fikir ise Nitro. Nuxt'ın üzerine kurulduğu bu sunucu motoru, server/api/, server/routes/ ve server/middleware/ dosyalarını bağımsız bir Node uyumlu sunucu dağıtımına dönüştürüyor. Build çıktısı .output/ klasörüne gidiyor ve node_modules'den bağımsız; sadece Node yüklü bir VM'e scp ile kopyalayıp çalıştırabiliyorsunuz. Aynı build, hiçbir kod değişikliği olmadan AWS Lambda, Cloudflare Workers, Deno Deploy, Bun, Vercel Edge, Netlify veya uzun süreli Node sürecini hedefleyebiliyor. Bu, çoğu framework'ün sunduğundan çok daha esnek bir dağıtım hikayesi.
Nuxt 4'ün en önemli yeniliği yeni proje yapısı. Uygulama kodunuz artık app/ altında, reponun geri kalanından ayrılmış durumda. Bu ayrım, dosya izleyicilerin node_modules/ ve .git/ gibi klasörleri gereksiz yere izlemesini engelleyerek özellikle Windows ve Linux'ta geliştirme sunucusu başlatmayı belirgin şekilde hızlandırıyor. Ayrıca framework, app, server, shared ve config kodu için ayrı TypeScript projeleri oluşturuyor. Editörünüz client ve server bağlamı arasındaki farkı biliyor, her birinde doğru otomatik tamamlama yapıyor ve server/api/ işleyicilerinizde size window objesini önermiyor. shared/ klasörü ise hem tarayıcı hem de sunucu tarafından kullanılan tipler, validatörler ve saf yardımcı fonksiyonlar için ideal bir alan sunuyor.
