Kötü niyetli açık kaynak paketlerinin büyük çoğunluğu artık popüler projelerin isimlerini yanlış yazma (typosquatting) yöntemini terk ederek, geliştiricilerin iş akışına doğal olarak uyum sağlayan eklenti, yapılandırma ve yardımcı programlar gibi görünen paketlerle kendilerini gizliyor. Sonatype'ın 4.309 kötü amaçlı paket üzerinde yaptığı yeni analiz, bu paketlerin %91'inin klasik typosquatting yerine isim varyasyonu taktikleri kullandığını ortaya koydu. Sadece %9'u geleneksel savunmaların yakalamak için tasarlandığı yazım hatalarına dayanıyor.
Bu değişim, bu paketlerin zararsız benzerler olmadığı için önem taşıyor. En yaygın davranışlar, host ve sırların sızdırılması (exfiltration) olurken, bunu dropper'lar ve backdoor'lar izledi. Bu durum, rutin bir kurulum işlemini kimlik bilgisi hırsızlığı ve ardından gelen saldırılar için bir yol haline getiriyor. Saldırganlar artık güvenilir bir projenin adını harf harf kopyalamak yerine, meşru bir projeye bitişik görünen isimler oluşturuyor.
Sonatype, en yaygın taktiğin sonek ekleme olduğunu ve vakaların %43,6'sını oluşturduğunu kaydetti. Bunu önek ekleme, gömülü hedef terimler, bağımlılık karışıklığı (dependency confusion) desenleri ve sürüm taklidi izledi. Saldırganlar, geliştiricilerin güvenini kazanmak için gerçek kodun dilini ödünç alıyor ve paketleri meşru projelerin yanıltıcı derecede benzer versiyonları olarak sunuyor.
Geliştiricilerin bu tehdide karşı dikkatli olması gerekiyor. Paketleri indirmeden önce kaynağını doğrulamak, isim benzerliklerini kontrol etmek ve güvenilir kayıt defterlerini kullanmak önemli. Ayrıca, güvenlik araçlarının bu yeni taktikleri tespit edecek şekilde güncellenmesi ve yazılım tedarik zinciri güvenliğine yönelik farkındalığın artırılması gerekiyor.
