Altı ay boyunca geceleri ve hafta sonlarını harcayarak TopoForest adlı projeyi tamamladım. Bu, küresel ölçekte faaliyet gösteren bağımsız girişimciler için yapay zeka odaklı bir iş eğitim platformu. Hiçbir ortak, VC finansmanı veya ekip olmadan, sadece bir klavye ve aşırı miktarda kahve tüketerek bu projeyi hayata geçirdim. Eğer siz de tek başına bir SaaS projesi yapmayı düşünüyorsanız, bunun mümkün olduğunu söyleyebilirim ancak teknoloji seçimleriniz konusunda çok titiz olmalısınız.
Platformun temelinde Next.js (App Router) kullandım. App Router, statik içerik sayfaları için sıfır istemci taraflı JavaScript ile sunucu bileşenleri sunarak Lighthouse puanlarını yüksek tutuyor. Ancak önbellek yönetimi başlangıçta kafa karıştırıcı olabiliyor; örneğin, sayfaların güncel verileri göstermemesi sorununu çözmek için revalidatePath fonksiyonunu doğru yerde kullanmayı öğrenmem gerekti. Bu öğrenme eğrisini aştıktan sonra geliştirici deneyimi oldukça tatmin edici.
Ayrı bir backend olarak Koa'yı tercih ettim. Neden sadece Next.js API rotaları kullanmadığımı sorabilirsiniz. Çünkü WeChat OAuth, token değişim akışları ve yönlendirme istatistikleri gibi ekosistem entegrasyonları için ayrı bir framework kod tabanını düzenli tutuyor. Express yerine Koa'yı seçtim çünkü middleware yapısı daha temiz ve doğrudan async/await desteği sunuyor. Ancak koa-connect gibi araçlarla Express middleware'ini sarmalamaktan kaçının; bu, context sızıntılarına yol açabiliyor.
Detaylar ve Etkileri
Veritabanı katmanında ise Prisma ve PostgreSQL kullandım. Prisma, uçtan uca tip güvenliği sayesinde sorguların doğru yazılmasını sağlıyor ve schema.prisma dosyası tek bir doğruluk kaynağı olarak çalışıyor. İlişkisel sorgular tek satırda yapılabiliyor; bu da manuel transaction yönetimi ihtiyacını ortadan kaldırıyor. Sonuç olarak, bu teknoloji yığını ile Çin'in zorlu internet ekosisteminde çalışan bir platform geliştirmek mümkün oldu. Her ne kadar öğrenme eğrisi olsa da, doğru araç seçimi projenin başarısında kritik rol oynuyor.
