Son birkaç hafta gürültülü geçti. Google, Açık Bilgi Formatı adı verilen bir şey gönderdi. Ardından Google Geliştiricileri Aracı Kaynak Keşfi (ARD) spesifikasyonunu duyurdu.
Bu arada, her SEO LinkedIn beslemesi ya webin geleceğinin düşürüldüğünü ilan eden ya da neden hepsini görmezden gelmeniz gerektiğini açıklayan birisiyle aydınlatılıyor.
Gerçek, her zamanki gibi, her iki taraftan da daha ilginç bir yerde duruyor.
Web, makine tarafından okunabilen paralel bir altyapı (MCP/WebMCP, OKF, ARD, LLMs.txt…) geliştiriyor ve her katmanın gerçekte ne yaptığını anlayan SEO'lar, her şeyi "AI SEO" veya sihirli bir değnek olarak ele almak yerine, zamanlarını nerede geçirecekleri konusunda daha iyi kararlar alacaklar.
"Sitenizi yapay zekaya hazır hale getirme" şemsiyesi altında tartışılan en az altı farklı konu var. Farklı katmanlarda bulunurlar ve farklı amaçlara hizmet ederler:
Sistem Güvenliği
Taranabilir HTML Sayfaları: Hala temel. Burada hiçbir şey değişmedi. Geriye kalan her şey üstte duruyor.
Hala temel. Burada hiçbir şey değişmedi. Geriye kalan her şey üstte duruyor. Schema.org/Structured Data: Makinelere bir sayfanın neyle ilgili olduğunu açıkça söyleyen, HTML'ye eklenen anlamsal ipuçları. Aslında bu bir sözlüktür.
Gelecekte Ne Bekleniyor?
Makinelere bir sayfanın neyle ilgili olduğunu açıkça söyleyen, HTML'ye eklenen anlamsal ipuçları. Aslında bu bir sözlüktür. LLMs.txt: Temelde bir gezinme dosyası. Amacı, esasen sitenizde bulunan bir AI temsilcisine hangi sayfaların önemli olduğunu söylemektir. Ancak John Mueller'in Search Off the Record podcast'inde belirttiği gibi:
"Birisi zaten web sitenize giriyorsa, belki bir tür otomatik sistem faydalı olabilir. Eğer giderse, Martin's Splitt'e gidip bir fotoğraf satın almak istiyorum, o zaman LLM sistemi web sitenize gidebilir ve şöyle bir etrafa bakabilir: nasıl fotoğraf satın alırsınız? Belki fotoğraf satın alma temsilcisi olarak benim için bazı yönergeleri vardır. Bu çok mantıklı."
Detaylar ve Etkileri
MCP/WebMCP: ARD devreye girmeden önce, birlikte çalışabilirlik sorununa karşı bize başka bir çözüm sunuldu. En basit açıklamasıyla MCP, yapay zekanın bilgi almak veya eyleme geçmek için hizmetlerinize bağlanmasının standartlaştırılmış bir yoludur. Adından da anlaşılacağı gibi WebMCP, web sitelerine aracılarla doğrudan etkileşim kurmanın bir yolunu sunar. WebMCP, bir web sayfasındaki canlı tarayıcı etkileşimleri içindir; MCP, sayfanın ötesindeki araçlar ve hizmetler içindir.
Nasıl Önlem Alınmalı?
ARD devreye girmeden önce, birlikte çalışabilirlik sorununa karşı bize başka bir çözüm sunuldu. En basit açıklamasıyla MCP, yapay zekanın bilgi almak veya eyleme geçmek için hizmetlerinize bağlanmasının standartlaştırılmış bir yoludur. Adından da anlaşılacağı gibi WebMCP, web sitelerine aracılarla doğrudan etkileşim kurmanın bir yolunu sunar. WebMCP, bir web sayfasındaki canlı tarayıcı etkileşimleri içindir; MCP, sayfanın ötesindeki araçlar ve hizmetler içindir. Açık Bilgi Formatı (OKF): YAML ön maddesini içeren bir işaretleme dosyası paketi.
YAML ön maddesini içeren bir işaretleme dosyası paketi. Aracı Kaynak Keşfi (ARD): Aracıların web üzerindeki araçları, becerileri ve diğer aracıları nasıl bulup doğruladıklarına ilişkin yeni bir açık özellik. Burada odak noktası içeriğiniz değil; bu sizin yetenekleriniz.
E-ticaret için, ayrı olarak adlandırılmaya değer başka bir katman daha var: ürün akışı; muhtemelen perakende keşfinin geleceği.
Teknik Analiz
Her katman farklı bir şey yapar.
Bu listeye eklemeye devam edebilirim; Her beş dakikada bir yeni bir katman ortaya çıkıyor. Burada duruyorum. Balonlaşıyor.
OKF Aslında Nedir (Ve Değildir)
Google, Dataplex'in Bilgi Kataloğu'nda yeniden markalanmasıyla birlikte OKF spesifikasyonunu sessizce yayınladı.
Formatın kendisi neredeyse etkisiz hale getirecek kadar basittir: her biri bir tür, başlık, açıklama, kaynak ve bazı etiketleri bildiren küçük bir YAML başlığına sahip olan işaretleme dosyalarından oluşan bir dizin. Dosyalar, herhangi bir işaretleme belgesinde olduğu gibi birbirine bağlanır. İşte bu.
Google'ın kendi blogunun da belirttiği gibi, OKF "sadece işaretleme, sadece dosyalar, sadece YAML ön maddesidir."
Önemli Gelişmeler
SEO Suganthan Mohanadasan bunun net bir analizine sahip. OKF'yi artık sitemap.xml (hangi URL'lerin mevcut olduğu), LLMs.txt (en çok okumak istediğiniz sayfalar) ve OKF'nin (kütüphanenin kendisi) içeren bir yığının bir katı olarak tanımlıyor. Rekabet etmek yerine yığılırlar.
Kafa karışıklığı, OKF'nin ne olduğuna değil, ne yaptığına ve ajans ve arama kargaşasının hangi katmanında yer aldığına baktığınızda ortaya çıkıyor.
Bana göre OKF bir geri alma sistemi değil. Taramanın yerini almaz. Ve kişisel olarak, AI sistemlerinin artık büyük miktarda HTML almadığı veya arama ve RAG'ın, kendi kendine raporlanan ve "temelsiz" sinyallerden oluşan çok adımlı karmaşık bir işlem hattı olmadığı bir gelecek görmüyorum. Kendini bildiren herhangi bir sistemle oynanabilir ve oynanacaktır. Dolayısıyla, sitenizdeki bir sürü işaretleme dosyasını çarpabileceğinizi ve alma ve keşfetmede tercih edilen seçenek olabileceğinizi düşünmek çok zor.
Uzmanların Görüşleri
OKF, birçokları arasında daha yüksek sinyal kaynağıdır. Ayrıştırma maliyetini azaltabilir ve sinyal kalitesini iyileştirebilir ancak mevcut işlem hatlarının yerini almaz.
Burada dürüst olmakta fayda var: OKF, pazarlama siteleri için değil, veri ekipleri için tasarlandı.
Kuruluş içindeki yapay zeka aracıları arasında dahili bilgileri (tablo şemaları, runbook'lar, metrik tanımları) paylaşmanın bir yolu olarak geldi. Bunu halka açık bir web sitesine yönlendirmek bana sanki yine başka bir amaç için kullanıyormuşuz gibi geliyor.
Sonuç ve Değerlendirme
Francois Vanderseypen, OKF'nin gerçekte ne olduğu ve ne olmadığı konusunda en kesin noktaya değiniyor: işaretleme dosyalarının yönlendirilmiş grafiği, bir bilgi grafiği değil (en azından en saf anlamıyla) bir belgeler ağıdır. Gerçek bir KG'nin açık, sorgulanabilir, yazılı ilişkileri vardır. OKF, bir bağlantının ne anlama geldiğini tamamen yapımcıya bırakıyor ve bir Yüksek Lisans yine de onu her okuduğunda anlam bilgisini çıkarmak zorunda.
Benim için bu, web'i nasıl anladığımın ve SEO'lar olarak ne yaptığımızın dönüm noktasına işaret ediyor. OKF yığını değiştirmez. İçine bir girdi daha ekler.
Bu bir kısayol değil. Kısayol yok.
Schema.org Paraleli ve Neden Önemli?
Burada anlaşılması gereken kalıplardan biri Schema.org'un zaten yaşadığı modeldir.
Yapılandırılmış veriler öngörülebilir bir eğri izledi:
Benimseme – sıralama artışı – yaygın kullanım (ve oyun oynama) – platform öğrenme – sıralama sinyali olarak bağımlılığın azaltılması.
SSS şemasının SERP'lerde bir an vardı, ardından Google SSS zengin sonucunu durdurdu. Platformlar sinyallerden öğrenir, dersleri algoritmaya katar ve açık işaretlemeye daha az ihtiyaç duyulur.
OKF ve LLMs.txt aynı yolu izleyebilir. Yapay zeka sistemlerinin hâlâ web'i ayrıştırmayı öğrendiği bir dünyada net sinyaller olarak erken dönemde çok değerlidirler.
Zamanla formatlar çalışırsa sistemler öğrenir. Açık işaretleme gereksiz hale gelir veya bir doğrulama katmanı olarak kalır. Örneğin, özellikle e-ticarette şema ve feed uyumu giderek daha önemli hale geldi. SEO ve ücretli ekipler arasında ürün feed'inin ortak mülkiyeti çağrısında bir çentik daha!
Schema.org ile keşif arasındaki ilişki hakkında burada belirtilmeye değer daha ince bir nokta da var. Jarno van Driel'in Search Engine Journal'daki ürün çeşitlerine ilişkin derinlemesine incelemesi bunu çok iyi bir şekilde gösteriyor: Yıllar boyunca, Google Arama ve Google Merchant Center'ın birbiriyle çelişen yapılandırılmış veri gereksinimleri vardı ve bu durum yayıncıları işaretlemeyi kopyalamaya zorladı. Schema.org boşlukları kapatmak için gelişiyor ancak yavaş, karmaşık ve uygulama hâlâ çoğu zaman karmaşık.
Yapılandırılmış veriler hiçbir zaman tak ve çalıştır sıralama aracı olmadı. OKF de olmayacak.
Sitenizi Markdown'a Dönüştürmeniz Gerekir mi?
Benden büyük bir hayır. Bu, test etmeyeceğim ve dikkatlice uygulamayacağım anlamına gelmiyor!
Ve John Mueller bunu Search Off the Record podcast'inde şöyle söyledi:
"Bir arama motoru veya muhtemelen genel LLM sistemi gibi şeyler söz konusu olduğunda, sayfalar için normal HTML kullanan bir web sitesine sahip olmak kritik öneme sahiptir. Çünkü bir arama motoru veya tarayıcı yalnızca o sayfaya gidebilir. Web sitesi içindeki diğer tüm bağlantıları tanıyabilir."
HTML'deki yapısal bilgiler (gezinme bağlantıları, alt bilgiler, başlık hiyerarşileri, dahili bağlantılar) tarayıcıların sitenizin şeklini nasıl anladığını gösterir. Markdown dosyaları bunların hepsini ortadan kaldırır. Tek tek sayfaların makine tarafından okunabilirliğini marjinal olarak artırmak için keşfi bozmuş olursunuz.
Yakın zamanda LinkedIn'de, "Gezinmenizin LLM (aslında ChatGPT Deep Research) okuma bütçenizi tüketiyor olabileceğini" gösteren bir araştırma bile gördüm. İlginç bulgular, ancak lütfen "biraz jeton biriktirmek" için navigasyonunuzu kaldırmayın!
Jono Alderson bu noktayı harika bir şekilde ortaya koyuyor: "Sayfa yalnızca kelimelerin depolandığı bir yer değildir. Bu, editoryal bir eserdir." Hiyerarşi, vurgu, yerleştirme, neyin önce geldiği, neyin ön plana çıktığı, neyin dipnotta saklandığı… bunlar insanlar için hoş süslemeler değil. “Bunlar anlamla ilgili sinyallerdir.”
"Bir sayfayı işaretlemek için düzleştirdiğinizde, yalnızca dağınıklığı ortadan kaldırmazsınız. Yargılamayı ve bağlamı da ortadan kaldırırsınız." Ve yalnızca makineye özgü bir temsili yayınladığınız anda, gerçekliğin ikinci bir aday versiyonunu yaratmış olursunuz.
Sıkıcı düzeltme hala işe yarıyor: Semantik HTML, açık yapı, mantıklı hiyerarşi, sayfa yüklendiğinde mevcut olan içerik.
John Mueller podcast'te indirim tartışmasını kapsamlı bir şekilde ele alıyor: Paralel sürüm sorunu, dinamik oluşturma dersleri Zaten zor yoldan öğrendiniz ve yapay zeka için sitenizin gölge sürümünü korumanın neden bakım yükünüzü iki katına çıkardığını ve kimsenin size anlatmayacağı bir hata ayıklama kabusu yarattığını öğrendiniz.
Mueller'in ortaya çıkardığı tek istisna geliştirici belgeleridir:
"Geliştirici dokümantasyonu gibi bir şeyiniz varsa, temsilci veya LLM sistemi web sitenizi zaten biliyorsa ve kullanıcı bu API'yi nasıl kullanırım diyorsa? O zaman LLM sistemine bir Markdown dosyası verirseniz, anlaşılması çok daha kolay olur."
Artık burada kesinlikle basit bir kullanım durumu görebiliyorum.
ARD Aslında Ne Yapıyor?
Google tarafından 17 Haziran 2026'da duyurulan Aracı Kaynak Keşfi spesifikasyonu tamamen farklı bir canavardır. OKF'den yalnızca birkaç gün sonra geldi, bu bir tesadüf değil ve şimdiden büyük yankı uyandırmaya başladı.
ARD'nin çözdüğü sorun bir koordinasyon sorunudur. Şu anda bir aracının herhangi bir şey yapabilmesi için kullandığı her araca, MCP sunucusuna veya API'ye kablolu olarak bağlanması gerekiyor.
Bu, bir avuç bilinen hizmeti bağladığınızda işe yarar. Mevcut yeteneklerin sayısı herhangi bir ekibin elle önceden yapılandırabileceği sayının ötesine geçtiği anda ölçeklendirme durdurulur.
ARD bu keşfi kurulumdan çalışma zamanına taşır. Temsilci, yalnızca kendisine ne söylendiğini bilmek yerine, ihtiyaç duyduğu şeyi ihtiyaç duyduğu anda bulur.
İki temel üzerine inşa edilmiştir:
Kataloglar: Alanınızda barındırılan ve mevcut yeteneklerinizi (MCP sunucuları, A2A aracıları, OpenAPI araçları) açıklayan bir ai-catalog.json dosyası. Etki alanının mülkiyeti, kimlik ve güven için kriptografik temel görevi görür.
Etki alanınızda barındırılan ve mevcut yeteneklerinizi (MCP sunucuları, A2A aracıları, OpenAPI araçları) açıklayan bir ai-catalog.json dosyası. Etki alanının mülkiyeti, kimlik ve güven için kriptografik temel görevi görür. Kayıtlar: Temsilci web için arama motorları. Katalogları tarar, dizine ekler ve bağlanmadan önce yayıncıyı doğrulamak için gereken meta verilerle eşleştirme yeteneklerini döndürürler.
OKF, tüketim için bilginin paketlenmesiyle ilgiliyse, ARD, bağlantı için reklamcılık yetenekleriyle ilgilidir.
Bunlar, ortaya çıkan fail yığınının farklı katmanlarındaki paralel çabalardır. Her ikisi de birbirinden birkaç santim uzakta gönderiliyor ve artık oyundaki bazı büyük oyuncular (örneğin Hugging Face ve Discover Tool) tarafından ışık hızıyla benimseniyor.
Muhtemelen kendisinden önce gelen ve hiçbir zaman web ölçeğine ulaşmayan biçimsel mantık katmanından daha pragmatik bir bahistir. Zaman gösterecek.
İzlemeye Değer Bir Boşluk
Her iki özelliğin de gönderilmesinden birkaç gün sonra, katkıda bulunan bir kişi ARD ve OKF depolarında temel bir şeyin eksik olduğuna işaret ederek tamamlayıcı sayılar açtı: Bir OKF paketi için üzerinde anlaşmaya varılan bir medya türü yok, bu nedenle bir katalog bir tanesini listeleyebilir ancak içeriği koklamadan onu gerçekten OKF olarak tanıyamaz.
Bu arada, yayıncılar zaten üretim aşamasındaki paketlerin reklamını kendi ara türlerini kullanarak yapıyorlar; bu da sayının kendisinde de belirtildiği gibi birbirleriyle aynı fikirde olmayacak.
Görünüşte bu küçük bir istek gibi görünüyor, sadece paylaşılan bir etiket talebi.
Bu özel tavşan deliğine biraz daldıktan sonra bunun oldukça normal bir uygulama olduğu ortaya çıkıyor. Herhangi biri herhangi bir şeyi göndermeden önce tam anlaşmayı beklemek, bir spesifikasyonun komitede ölmesi gibidir ve gerçek benimseme yüzeyleri olarak hızlı ve yamalamalı gönderim çok eski bir stratejidir.
Application/json'un kendisi 2006 yılına kadar resmi olarak tescil edilmemişti; bu, JSON'un yaygın ve gayri resmi kullanıma girmesinden yaklaşık beş yıl sonraydı. Kimse bu konuda endişelenmedi çünkü etiketin kararsız kalmasının maliyeti düşüktü: Bir ayrıştırıcı bir şeyi reddedebilir veya nezaketsizce geri çekilebilir.
Ancak OKF farklıdır çünkü getirme işleminden sonra olanlar farklıdır. Etiketin ardındaki yapıt, otonom bir aracının, aracıdan aracıya ve aracıdan araca bağlantı için özel olarak oluşturulmuş bir keşif sistemi içinde alması, doğrulaması ve potansiyel olarak üzerinde harekete geçmesi amaçlanan bir pakettir. Burada türü yanlış anlayın veya bir aracının bu sonucu çıkarmasını sağlayın; risk bir ayrıştırma hatası değildir; Bu, güvenmemesi gereken bir şeye göre hareket eden ve önce kimsenin sonucu kontrol etmediği bir sistemdir.
Bu davada bu konuyu daha erken çözmek yerine daha sonra çözmenin getireceği riski merak ediyorum. Sanırım bu, benimsenmenin ne kadar hızlı ilerlediğine bağlı olarak sorunun ne kadar hızlı çözüleceğine bağlı.
Eğer SEO’ysanız Bu Ne Anlama Geliyor?
Birkaç dürüst sonuç ve şu andaki düşüncem:
Çoğu pazarlama ve içerik sitesi için pek bir şey değişmedi. İnsanlar için iyi yapılandırılmış HTML hala doğru temeldir. Bize ulaşın formu ve temiz bir site mimarisi size daha iyi hizmet verecektir herhangi bir OKF paketinin yapabileceğinden daha fazla. Keşif hala bağlantılara, yetkiye, kullanıcı sinyallerine ve indekslemeye bağlıdır.
LLMs.txt bir SEO aracı değil, bir yön tabelasıdır. Bir aracının zaten oradayken sitenizde gezinmesine yardımcı olmak açısından kullanışlıdır. Temsilcilerin sizi ilk etapta nasıl bulduğu konusunda büyük olasılıkla büyük bir fark yaratmayacaktır. Ve muhtemelen hiçbir zaman da olmayacak.
MCP/WebMCP. Günümüzde çoğu pazarlama sitesi için ikisi de acil değildir, ancak aracıların yönlendirmesini istediğiniz programatik arayüzler veya e-ticaret akışları ile herhangi bir şey oluşturuyorsanız, altyapının gittiği yön budur.
Belgeler, API referansları, ürün özellikleri gibi yapılandırılmış dahili bilgiler üzerinde duruyorsanız ve aracıların kullanmasını kolaylaştırmak istiyorsanız OKF çok mantıklıdır. Suganthan'ın geliştirdiği ücretsiz OKF oluşturucu bir paket oluşturacak ve bir yan fayda olarak size dahili bağlantı yapınızın grafik görünümünü verecektir. Yapısal denetim tek başına buna değecek gibi görünüyor. Ancak bunu önce müşterimin web sitesinde değil, web sitemde yayınlayacağım.
Programatik arayüzlere sahip hizmetler oluşturuyorsanız ARD izlemeye değer. Diğer aracılar tarafından keşfedilmesini istediğiniz araçlarınız, aracılarınız veya API'leriniz varsa, ARD bunun nasıl yapılacağına ilişkin yeni ortaya çıkan standarttır. Sadece bunun altındaki kimlik katmanını bilin; bir aracının katalog girişinizi bulduğunda gerçekte neye baktığı, hala gerçek zamanlı olarak belirleniyor, bu yüzden bunu henüz kritik yollar oluşturmak yerine yakından izlenecek bir altyapı olarak ele alacağım.
Şema benimseme döngüsü tekrarlanabilir. Bu formatlar şu anda erken sinyaller olarak çok değerlidir. Ucuza yapabiliyorsanız bunları uygulayın. Stratejinizi sonsuza dek değer taşıyacak şekilde oluşturmayın ve onlara sihirli bir değnek gibi güvenmeyin.
Sonuçta, parlak şeylerin farkında olun; eğer şirketinizin kızartılacak daha büyük balıkları varsa, örneğin berbat bir web sitesi, kimsenin bilmediği veya umursamadığı bir marka, anlamadığınız bir hedef kitle… o zaman bu yeni parlak şeylerden herhangi birine kapılmadan önce ilk önce bununla ilgilenin.
Tüm bunların işaret ettiği şey, tarayıcılar ve insanlar için yazılanın yanı sıra makineler için de yazılan, gerçekten ikinci bir katman veya üçüncü bir kafa oluşturan bir webdir.
Sitemap.xml, tarayıcılara hangi URL'lerin mevcut olduğunu bildirdi. Robots.txt onlara nereye gitmemeleri gerektiğini söyledi. LLMs.txt, OKF ve ARD aracılı sistemler için benzer altyapılardır: gezinme ipuçları, içerik paketleme ve yetenek keşfi.
Bugün hiçbiri zorunlu değil. Hiçbiri sağlam HTML'nin, yetkili içeriğin, mantıklı yapının veya aslında hepsinin altında yatan şeyin, yani bulunmaya değer bir markanın yerini alamaz.
Ancak, katmanları farklılaştırılmamış tek bir "Yapay Zeka SEO" kategorisi olarak ele almak yerine, her katmanın gerçekte ne yaptığını anlayan SEO'lar, zamanlarını nerede geçirecekleri konusunda daha iyi bahisler yapacaklardır.
Benim param ikinci katmanda, makineler için yazılmış paralel bir altyapıda, halihazırda var olanın yerine geçecek bir şey değil.
Fail sistemlerin insan ağından tamamen ayrıldığı üçüncü senaryo, şu anda hepimizin yaptığından farklı bir bahis seti gerektirecektir.
Jarno van Driel, Jono Alderson, Chris Green, Suganthan Mohanadasan, Kristine Schachinger, Gianluca Fiorelli, Victor Pan, Renee Bigelow'a (ve kaçırdığım diğer herkese) son birkaç haftadır bu konuyla ilgili harika tartışmaları için çok teşekkür ederim.
Öne Çıkan Görsel: Kolaj/Shutterstock
