Birkaç hafta önce, büyük endüstriyel projeler yöneten bir proje yöneticisiyle konuşuyordum. Güvenlik görevlileri, taşeronlar ve gecikmesi ciddi maliyetlere yol açan go-live tarihleri olan gerçek projeler. Sohbetin bir yerinde, neredeyse özür dileyerek bir yan projesinden bahsetti. Her hafta, bir yapay zeka modeline proje tüzüğünü, proje planını, risk kaydını, aksiyon takibini ve son altı haftanın durum raporlarını besliyor. Ardından mevcut haftanın toplantı notlarını ve ilgili e-postaları ekliyor. Tüm bunların üzerine, aylardır üzerinde çalıştığı üç A4 sayfası uzunluğunda, 10 punto yazılmış bir prompt yerleştiriyor. Çıktı olarak, haftalık durum raporunu yazmadan önce takip etmesi gereken belirli açık konuların bir listesini alıyor. Haftalık ekip toplantısı için keskin sorular hazırlamasına yardımcı olan ikinci bir promptu daha var. Üçüncüsü ise yaklaşık 200 satır uzunluğunda ve her şeyi bir araya getirip durum raporunu taslak haline getiriyor. Hatta senaryo kontrolleri bile yapıyor: güvenlik görevlisi araç denetimlerinde tutarsızlıklar buldu, taşeron uyumluluğun iki hafta daha süreceğini söylüyor, bu kritik yolu ve go-live tarihini etkiler mi?
Bu süreci manuel ve hantal olarak nitelendirdi. Bence bu, herhangi bir alanda çalışan bir profesyonelin inşa ettiği en sofistike yapay zeka iş akışlarından biri. Ve uzun süredir yazılım geliştiriyorum. Ancak hantal kısım konusunda haklıydı. Bunun neden hantal olduğu, yapay zekanın proje çalışmalarında nerede takılıp kaldığı hakkında neredeyse her şeyi anlatıyor. Analiz hiçbir zaman zor kısım olmadı. Aklımda kalan, neredeyse aynen şöyle söylediği bir şey var: 'Yapay zeka, çok sayıda metin kaynağını analiz etmekte iyi. Zorluk, tüm bilgileri elde etmek ve kapsamlı bir şekilde yazma çabası.' Tekrar okuyun. Zeka darboğaz değil. Darboğaz, birleştirme (assembly).
Her hafta, bu proje yöneticisi aynı ritüeli gerçekleştiriyor: planın, kaydın, takibin, raporların güncel sürümünü avlıyor. Bunları dışa aktarıyor, kopyalıyor, bir sohbet penceresine yapıştırıyor. Projesinin tüm bağlamını sıfırdan, elle yeniden inşa ediyor, böylece bir model otuz saniye boyunca bunun hakkında parlak olabiliyor. Ardından sohbet penceresi her şeyi unutuyor ve gelecek hafta her şeyi yeniden yapıyor. Bu, niş bir sorun değil. Şeklini bir kez gördüğünüzde, her yerde görüyorsunuz. İnsanlar elektronik tablo dışa aktarımlarını sohbet pencerelerine yapıştırıyor. İnsanlar aslında verilerinin nerede yaşadığını ve ne anlama geldiğini açıklayan kişisel prompt kütüphaneleri tutuyor. 'Yapay zeka iş akışı' yüzde 10 soru sormak ve yüzde 90 bağlam taşımak olan insanlar. Üç sayfalık prompt bir prompt değil. Elle yazılmış bir veritabanı şeması, haftalık olarak bir insan tarafından ücretsiz olarak yenileniyor.
Nasıl Önlem Alınmalı?
İşin gerçekten saçma olan kısmı, bilginin en başından itibaren yapılandırılmış olması. Bir proje planı, bağımlılıkları, tarihleri ve kısıtlamaları olan satırlardır. Bir risk kaydı, sahipleri, önem dereceleri ve durumları olan satırlardır. Bir aksiyon takibi, atanan kişiler ve son tarihleri olan satırlardır. Bu, verinin alabileceği en yapılandırılmış halidir. Ardından, bir yapay zeka tarafından okunabilir hale getirmek için onu düz metne dönüştürüyor, bir metin kutusuna yapıştırıyor ve modelden az önce yok ettiğimiz tabloyu zihinsel olarak yeniden inşa etmesini istiyoruz. Veritabanlarını makalelere dönüştürüyoruz, böylece bir makine onları geri dönüştürebilsin. Çözüm daha iyi bir prompt değil. Çözüm, verileri yapay zekaya taşımayı bırakmak ve yapay zekayı verilerin zaten yaşadığı yerde çalıştırmak.
Uzmanların Görüşleri
Pratikte bunun anlamı şudur: Wisegrid ile yaptığım bahis bu. Izgaralar, projeler, bağımlılıklar, panolar, proje yöneticilerinin zaten bildiği araçlar. Fark şu ki, yapay zeka yan tarafa monte edilmiş bir panel değil. SUM ve lookup'larınızın yaşadığı formül motorunun içinde. Bu, bir formül hücresinin düşünebileceği anlamına geliyor. Birkaç gerçek örnek: =CLASSIFY([Risk Açıklaması]@satır, "yüksek, orta, düşük") Bir sütuna sürükleyin ve kayıttaki her risk sınıflandırılır. Yeni bir satır geldiğinde, o da sınıflandırılır. Dışa aktarma, yapıştırma, üç sayfalık bağlam yok, çünkü yapay zeka sizinle aynı hücreleri okuyor. =EXTRACT([Toplantı Notları]@satır, "taahhüt edilen takip eylemleri") Toplantı notları sütununuz sessizce bir aksiyon takibine dönüşür. =SUMMARIZE([Haftalık Güncelleme]@satır) Altı haftalık durum geçmişi, yerinde, her zaman güncel olarak özetlenir.
En çok önemsediğim kısım, bu sonuçların sadece değerler olması. Birbirleriyle birleşebilirler. Bir koşula sarabilirsiniz: =IF(CLASSIFY([Geri Bildirim]@satır, "acil, normal") = "acil", "Yükselt", "") Sınıflandırılmış bir sütun üzerinde COUNTIF yapabilirsiniz. Çıkarılan bir değeri bir aramaya, bir toplamaya, bir panoya besleyebilirsiniz. Yapay zeka çıktısı, bir sohbet transkriptinde sıkışıp kalmış ve kimsenin iki kez okumayacağı bir paragraf yerine, sayfanızın geri kalanının üzerine inşa edildiği veri haline gelir. Ve bağlam sorunu yapısal olarak çözüldüğü için, haftalık ritüel ortadan kalkar. 'Bu hafta ne değişti, ne bayatladı, Cuma raporundan önce neyin takip edilmesi gerekiyor' bir birleştirme işi olmaktan çıkar. Kayıt, kendi bayat satırlarını bilir.
Proje yöneticisinin senaryo sorusu kuzey yıldızıdır: taşeron iki hafta kaydırırsa, go-live hareket eder mi? Bugün bunu, planını bir sohbet penceresine yapıştırarak ve modelin bağımlılık zincirini doğru bir şekilde yeniden oluşturmasını umarak yanıtlıyor. Doğru cevap, gerçek zinciri, gerçek 'şu tarihten önce başlama' kısıtlamalarını, gerçek kritik yolu değerlendirmekten gelir ve bu yalnızca yapay zeka ve plan aynı sistemde yaşadığında mümkündür. Yukarıdaki her şeyin işaret ettiği yön budur. Erken karar verdiğim iki şeyin önemli olduğunu düşünüyorum: Yapay zeka kullanımı, sabit bir tavanla düz dolar cinsinden ölçülür. Her çağrının maliyetini, mevcut bakiyenizde ve geçmişte görürsünüz. Bu, denemeyi teşvik eder, çünkü sürpriz fatura yoktur. Ve bu, model seçimini bir iş kararı haline getirir: 'Bu görev için Claude mı yoksa GPT mi daha uygun maliyetli?' sorusu, ekip üyelerinin yanıtlayabileceği bir sorudur.
Sistem Güvenliği
Proje yöneticisinin iş akışına geri dönersek: Ona bu formülleri gösterdiğimde, birkaç saniye sessiz kaldı. Sonra 'Yani, üç sayfalık prompta artık ihtiyacım kalmayacak mı?' dedi. Evet, ihtiyacınız kalmayacak. Çünkü bağlam artık taşınan bir şey değil. Yaşadığınız yerdir. Yapay zekanın proje yönetimindeki gerçek sıçraması, daha akıllı sohbet robotlarından değil, verilerin ve mantığın aynı yerde ikamet ettiği sistemlerden gelecek. Ve bu sistemler bir kez çalışmaya başladığında, proje yöneticileri haftalık ritüellerini otomasyona bırakıp asıl işlerine odaklanabilecek: projeleri yönetmek.
Kaynak: dev.to
