EA Sports'un College Football serisi, üç yıl önce dönüş yaptığından beri spor oyunları arasında kendine sağlam bir yer edindi. Ancak her yıl olduğu gibi, oyun modları arasında bir dengesizlik göze çarpıyor. EA College Football 27'de Dynasty modu, geçtiğimiz iki yılın ivmesini koruyarak yeni detaylarla güçlenirken, Road to Glory modu adeta yerinde sayıyor. EA, geçen yılın temelini alıp 'yeterince iyi' diyerek geçiştirmiş gibi görünüyor. Sonuç olarak, Road to Glory hem gereksiz fikirlerle şişirilmiş hem de oynaması daha sıkıcı hale gelmiş.
Olumlu taraftan başlayalım: Oyunun temel mekanikleri hâlâ harika. College Football, Madden'a kıyasla daha akıcı ve özgür hissettiriyor; Madden ise katı, aşırı cilalanmış ve tuhaf bir şekilde cansız duruyor. Bir maç oynama deneyimi hiçbir şey kaybetmemiş. Ancak tekrarlayan geliştirme sürecinde Road to Glory, bu yıl Dynasty'nin gölgesinde kaldı. Geçen yılın en büyük yeniliği olan lise futbolu bölümü, oyuncuların üniversite öncesi itibar kazanmasını hedefliyordu fakat uygulama berbattı. Dört kısa, anlık görevden oluşan bu sistem, eski NCAA Football serisinin sunduğu gerçekçi lise maçları deneyiminin çok uzağında.
EA bu yıl lise bölümüne neredeyse hiç dokunmamış; sadece bir ekstra maç ve temel bir NIL sistemi eklemiş. NIL sistemi, okulların burs tekliflerini akademik başarı veya marka görünürlüğü gibi avantajlarla cazip hale getirmesine olanak tanıyor. Örneğin, North Texas size başlangıç oyuncusu rolü sunarken Florida daha iyi tesisler ve kondisyon programları vaat ediyor. Ayrıca ilgilendiğiniz okulların sizinle doğrudan iletişime geçip nerede durduğunuzu söylemesi hoş bir dokunuş. Ancak lise deneyimi hâlâ sıkıcı; EA'nın bu sistemi tamamen kaldırıp eski usul lise maçlarına dönmesi en iyisi olacak.
Road to Glory'nin asıl sorunu, üniversiteye adım attığınızda başlıyor. Oyun içi deneyim, küçük hatalarla dolu bir işkence haline geliyor. Pas blokları felaket, koşucu arka oyuncularının yapay zekası akıl almaz derecede kötü, geniş alıcılar en ufak temasta topu düşürüyor ve oyun çağrıları tamamen yapay zekanın insafına kalmış. Pas bloklama ayarları yapmak bile işe yaramıyor; yapay zeka oyuncuları animasyonlara takılıp kayarak görevlerini yapmıyor. Bir maçta 7'den fazla sack yemek ve 40 baskıya maruz kalmak hiç de nadir değil. Koşucu arka oyuncuları da aynı derecede işe yaramaz; boş koridoru görmek yerine temas arayıp kendi takım arkadaşlarına çarpıyorlar. Kısacası, Road to Glory modu ne yazık ki hâlâ olgunlaşmamış bir deneyim sunuyor.
