Yazılım geliştirme kariyerine heyecanla başlayan pek çok kişi gibi, ben de ilk stajımda büyük bir motivasyonla doluydu. Yıllarca okuduğum konuyu nihayet uygulama şansı buluyordum. Ancak bu heyecan kısa sürdü. Staj sürecinde fark ettiğim motivasyon kaybı, daha sonraki iş hayatımda ciddi sorunlara yol açtı. İşe başladığımda kendime güvenim tamdı, ama birkaç hafta içinde aynı düşüşü yaşadım. Bu, sadece bir işte değil, ardı ardına iki işten kovulmama neden oldu.
Geribildirimler hep aynıydı: iletişim eksikliği. Görevleri önceden tartışmadan başlatıyor, ilerlememi paylaşmıyor ve teslimatta gecikiyordum. Yaptığım işler kalitesizdi, test süreçlerini atlıyor, hatalı kodları yayına alıyordum. Müşteri şikayetleri ve bozulan sistemler yüzünden yöneticilerim ve ekip arkadaşlarım stres altına giriyordu. Başlangıçta bunu şirketlerin kusurlarına bağlasam da, benzer koşullardaki diğer çalışanların başarılı olması, sorunun bende olduğunu gösterdi.
Zamanla fark ettim ki, yaşadığım şey sıradan bir motivasyon düşüklüğü değil. Derin bir depresyon ve muhtemelen dikkat eksikliği bozukluğu (DEHB) ile mücadele ediyordum. Görevleri başlatıp bitirmeden başka işlere atlıyor, sürekli çoklu görev yapıyor ve detayları kaçırıyordum. Yapay zeka araçları (LLM'ler) bu durumu daha da kötüleştirdi; test etmeden kod üretip göndermek, kaliteyi düşürdü. Sonunda bir psikiyatriste başvurdum ve ağır depresyon teşhisi kondu. Şimdi ilaç tedavisi görüyor ve iyileşme sürecinde sosyal yardım alıyorum.
Ancak bu süreçte en önemli dersi iletişim üzerine aldım. Aileme, arkadaşlarıma ve doktorlarıma hissettiklerimi anlatmayı öğrendim. Depresyonun getirdiği yalnızlık ve başarısızlık duygusu, iletişim kuramadıkça katlanıyor. Oysa konuşmak, yalnız olmadığımı gösterdi. İşyerinde de aynı hatayı yapmıştım: Duygularımı ve zorluklarımı paylaşmadığım için yanlış anlaşılmış, üzerimdeki baskı artmıştı.
Kariyerimdeki başarısızlıkların temelinde ruh sağlığımı ihmal etmem yatıyor. Depresyon, odaklanma, karar verme ve problem çözme yetilerimi ciddi şekilde etkiledi. Bu durum, yazılım geliştirme gibi dikkat ve detay gerektiren bir alanda felakete dönüştü. Ancak teşhis ve tedaviyle birlikte, iyileşmenin zaman aldığını kabul ettim. Şimdi açık kaynak katkıları yaparak küçük adımlarla yeniden başlamaya çalışıyorum.
Gelecekte Ne Bekleniyor?
Siz de benzer sorunlar yaşıyorsanız, lütfen ruh sağlığınızı önceliklendirin. İş yerinde performans düşüklüğü, motivasyon kaybı veya sürekli hatalar yaşıyorsanız, bunu bir zayıflık olarak görmeyin. Profesyonel yardım alın ve çevrenizle açık iletişim kurun. Unutmayın, yalnız değilsiniz ve iyileşmek mümkün. Ben hâlâ öğreniyorum, ama en azından artık konuşuyorum.
Son olarak, iş hayatında başarısızlıkların kişisel bir kusur olmadığını, bazen altta yatan sağlık sorunlarının bir yansıması olduğunu kabul etmek önemli. Depresyonla mücadele ederken kendinize karşı nazik olun. İletişim, hem iş hem de özel hayatta iyileşmenin anahtarıdır. Bu yazıyı okuyorsanız, belki de sizin de konuşmaya ihtiyacınız vardır.
Kaynak: ramones.dev
