50. yaş günümde kendime bir Toyota Corolla aldım. Evet, tüm zamanların en çok satan ve en sıkıcı modelini orta yaş krizi arabası olarak seçtim. Ama aslında hayır. Kendi hediyem bir GR Corolla'ydı. Kutup beyazı gövdesi, parlak siyah Enkei jantları ve kaslı hatlarıyla adeta bir spor araba. Ön kaputtaki iki siyah hava girişi, gazladığımda boğa gibi homurdanmasını sağlıyor. Ve evet, onu modifiye ettim. Japon ithal araba kültürünün cazibesi tam da bu: Sıkı çalışma ve yaratıcılıkla daha iyisini yapabilirsin.
Şimdiye kadar yaptıklarım: Tüm camlara yağmur siperlikleri ekledim, JBL amfi ve subwoofer taktım, H&R ara parçalarıyla jantları dışarı çıkardım ve RS-R yaylarla aracı alçalttım. En büyük değişiklik ise Borla ATAK egzoz sistemi oldu. Artık arkadan dört siyah bazuka gizlenmiş gibi görünüyor ve çalıştırdığımda ateş püsküren bir ejderha gibi ses çıkarıyor. Söylemeye gerek yok, bu teyzenizin Corolla'sı değil.
GR, Toyota'nın motor sporları bölümü GAZOO Racing'in kısaltması. 1.6 litre, 3 silindirli turbo motoru 300 beygir gücü üretiyor. Gaza bastığımda araba sert çekiyor ve motor, bir kızgın arı sürüsü gibi vızıldıyor. Güçlendirilmiş şasi yeni kaynaklanmış bir köprü kadar gergin. Dört tekerlekten çekiş ve mengene gibi frenlerle, bir pitbull tarafından kovalanan sokak kedisi gibi viraj alıyor. Tabii ki düz vites.
Gelecekte Ne Bekleniyor?
Araba jargonunda GR Corolla bir 'sleeper' yani uyuyan dev. Arabalardan anlayanlar bu mütevazı zevki takdir ediyor. Kırmızı ışıkta durduğumda çocukların 'Rev yap abi!' diye bağırması en sevdiğim an. Muhtemelen bu hayranların çoğu, bu ay 25. yılını kutlayan Hızlı ve Öfkeli filminin hayranları. Biz modifiye Japon araba tutkunları, 7 milyar dolarlık bu seriyle aşk-nefret ilişkisi yaşıyoruz. Bir yandan filmler Japon arabalarını popülerleştirdi, diğer yandan hikâyenin çoğunu atladılar.
GR Corolla'yı neden aldığımı anlamak için 1990'ların ortalarına, Güney Kaliforniya'ya dönmelisiniz. O döneme 'İnsanlığın Zirvesi' diyorum çünkü önyargılıyım ama aynı zamanda haklıyım. İnsanlar telefonsuz yaşıyordu, internet yeni yeni doğuyordu. Hip-hop müzik patlıyordu, R&B takılma fırsatı sunuyordu. Ve arabalar, özellikle Japon ithal arabaları, otomotiv mühendisliğinin zirvesine ulaşmıştı. Odalarımız Supra, 300ZX ve EVO posterleriyle doluydu.
O dönem UCLA'da öğrenciydim. Kırmızı bir 1989 Honda CRX Si biriktirdiğim parayla aldım. İki kapılı, 5 ileri düz vites, atik motor ve çevik direksiyon. Üçgen hatchback gövdesi Mısır piramidi gibi eğimliydi. O araba beni işe, okula, dağlara, Oregon sınırına götürdü. Kız arkadaş bulmama yardım etti, ayrılıklarda teselli oldu. Sonra aptalca sattım onu ve tüm anılarıyla birlikte. Şimdi GR Corolla'mla gece otoban virajlarında dönerken, 1996'ya, CRX'imle San Gabriel'de pho yemeye gittiğim günlere dönüyorum. O.D.B.'nin Mariah Carey'in 'Fantasy' şarkısında rap yaptığı anı yaşıyorum. Sunroof açık, 21 yaşındayım ve tüm dünya önümde.
90'ların ithal araba sahnesi Güney Kaliforniya kadar çeşitliydi. Ancak hiç şüphesiz Asyalı Amerikalılarla başladı. Japon modifiye kültüründen etkilenen Asyalı gençler, ucuz Honda Civic'lerini sokak roketlerine dönüştürüyordu. Bu sadece araba yapmak değil, aynı zamanda kolektif bir Asyalı Amerikalı kimliği inşa etmekti. Çinli, Japon, Koreli, Filipinli ve Vietnamlı gençler, havalı arabalarla kötü partilere gidiyor, Long Duk Dong gibi stereotipleri egzoz patlamalarıyla yok ediyordu.
Uzmanların Görüşleri
GR Corolla benim için sadece bir araba değil; geçmişe açılan bir kapı. Sıradan bir araba sizi bir yerden bir yere götürür. Özel bir araba sizi zamanda geriye götürür. Ben CRX'i uyum sağlamak için almıştım, ama GR Corolla'yı kendim için aldım. Ve her gazladığımda, 90'ların ruhu yeniden canlanıyor.
Kaynak: zocalopublicsquare.org
